บทที่ 294

ทันใดนั้น ในใจก็ผุดความรู้สึกที่ยากจะอธิบายขึ้นมา

　　ฉือมู่เจินจ้องมองโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ พิมพ์ข้อความหนึ่งบรรทัด

　　【เธอยังมีของอยู่ที่ฉันนะ เมื่อไหร่จะว่างมาเอาล่ะ?】

　　ปลายทางเงียบไปครู่หนึ่ง ข้อความของฮั่วอวิ๋นถิงถึงตอบกลับมา

　　【ทิ้งไปเลยแล้วกัน】

　　การสนทนาของทั้งสองคนจบลงเพียงเท่านี้ ฉ...